..:: ELIXIR | Gry Fabularne(RPG) | Gry Komputerowe(cRPG) | Fantastyka | Forum | Twoje Menu Ustawienia
   » Ogólne

   » Rozgrywka

   Szukaj
>NASZE STRONY
 MAIN
:: Strona Główna
:: Forum
:: Chat
:: Blogi

 GRY FABULARNE
:: Almanach RPG
:: Neuroshima
:: Hard HEX
:: Monastyr
:: Warhammer
:: Wampir
:: D&D
:: Cyberpunk2020
:: Earthdawn
:: Starwars
:: Arkona

 GRY cRPG
:: NWN
:: Baldurs Gate
:: Torment
:: Morrowind
:: Diablo

 FANTASTYKA
:: Literatura
:: Tolkien
:: Manga & Anime
:: Galeria

 PROJEKTY
:: Elcards
:: Chicago

   Statystyki
userzy w serwisie:
gości w serwisie: 0
Na wzgórzu przepaści dwóch sklepiającyh się krain,
nad brzegiem morza pieniących się fal,
nad wielką górą zwaną Elfim Rajem
dwóch dzielnych smiałków wyruszyło w świat.
Zostawili rodzine,swój ogród,swój sad
Ukochaną starszyzne, której służyli nie raz.
Odeszli z krainy na długi czas,by okazać swą męskość,
by ochronić swój las.
Wiedzieli obaj że odchodzą w świat,
ze od teraz ich życiem będzie rzadził czas.
Szukali domu,szczęścia rodziny
lecz gdy wrócili zastali ruiny.
I tak dwóch śmiałków wyruszyło w świat
poświęciło kraine której strzeglo od lat.

Gdy wieczna pustka ogarnia sens i istenienie
gdy dusza głodna,gdy nadchodzi pragnienie,
szukamy studni i kropli nadziei
-ale czy jesteś moja strugo wody?
czy zlana z potokiem, wiatrem rozwiania
przez ludzi nigdy nie zasłyszana
powiałaś na kresy,bezludnej krainy
Gdzie bruzdy wiele i wiecznej zmarzliny.
Gdy pragnę wolnośći, twej wdziecznej, dozgonnej i szczerej miłości,
czyż nie jest pieknie żyć u skraju mej skromnej chaty,otoczonej lasami,
wśród wolni polnych kwiatów?
Wróć ukochany do górskiej doliny
nie odchodz prosze od naszej dzieciny!

I tak rozdroża nad dwoma światami
rozeszly się nagle miedzy kolebkami.

Wsrod wiatrow poterznych o mocy nieczystej
wsrod stromych pagorkow i ziemi ognistej
umarlo skupienie,nadeszlo krwawe ,bolesne cierpienie
-czas w droge ruszac waleczni rataje
parobki folwarczne zlo znow powstaje!

Drogi rozstaja sie w glebi doliny
lawa wciaz stygnie u progu krainy
Wioska umarla,umarly rosliny kazdy cos stracil
z swej boskiej miesciny.



Wedrowac tak mozna przez setki lat ,lecz czy ktos widzi sens naszych lat?
-drogi Tridorze czy jam jest wyrocznia?,brak naszych bram do rodzinnej doliny
brak zycia lesnego ,wiele padliny,lecz czy sadzony nasz zywot jest gdy nie ronimy
za zyciem lez?
-Wiec bronmy naszej upadlej krainy przed zlem ktore czycha na nasze rodziny.
-Towarzyszu spragniony,checia walki i smierci oszolomiony,pomnij rodziny gdyz
sami jestesmy na tym elfim dworze.Nic nie przetrwalo ,nic nie pomorze
-Wierne nasze manowce pozostaly przy zyciu i wiecznej trosce wiec podarzajmy za wielkim mostem!
Lecz gdy usna zmartwienia i zycia odrodza sie nowe pragnienia,wspomnij moj bracie o naszej rodzinie
i zyjmy dalej w tej pustej krainie.


Erwindea.
komentarz[17] |

Komentarze do "Dolina Skupienia"



Musisz być zalogowany aby móc oceniać.


© 2000-2007 Elixir. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Designed by Corwin Visual
Engine by Khazis Khull based on jPortal
Polecamy: przeglądarke Firefox. wlepa.pl


   Sonda
   W którym dziale trzeba więcej artykułów?
Bestiariusz
Przygody
Opowiadania
Zdolności
Przedmioty
Profesje
Postacie
Miejsca
Zasady
Musisz być zalogowany aby móc głosować.

   Top 10
   Wilkołak
   Wiedźmin
   Elfia Wdzięcz...
   Chart
   Skarb Piramidy
   Tworzenie Pos...
   Świątynia Upa...
   Płomienie Smo...
   Dzieci Rogate...
   Zew Krwi

   ShoutBox
Strona wygenerowana w 0.024963 sek. pg: