..:: ELIXIR | Gry Fabularne(RPG) | Gry Komputerowe(cRPG) | Fantastyka | Forum | Twoje Menu Ustawienia
   » Ogólne

   » Rozgrywka

   Szukaj
>NASZE STRONY
 MAIN
:: Strona Główna
:: Forum
:: Chat
:: Blogi

 GRY FABULARNE
:: Almanach RPG
:: Neuroshima
:: Hard HEX
:: Monastyr
:: Warhammer
:: Wampir
:: D&D
:: Cyberpunk2020
:: Earthdawn
:: Starwars
:: Arkona

 GRY cRPG
:: NWN
:: Baldurs Gate
:: Torment
:: Morrowind
:: Diablo

 FANTASTYKA
:: Literatura
:: Tolkien
:: Manga & Anime
:: Galeria

 PROJEKTY
:: Elcards
:: Chicago

   Statystyki
userzy w serwisie:
gości w serwisie: 0

Katiana Vendenne



Katiana jest córką elfki i sławnego mistrza łuków z Nuln. Narodziła się dwadzieścia lat temu w ojczyźnie ojca. Trzy lata po tym Lorezail Vendenne zginęła w zamieszkach wywołanych przez heretyków w Nuln. Katiana straciła matkę, a Markus swoją ukochaną towarzyszkę życia. Załamał się i przestał pracować. Wierną towarzyszką Pana Vendenne stała się butelka z winem. Katiana przeżyła szok związany z odejściem jej matki. Najwięcej opiekowali się nią mistrzowie z warsztatu ojca, kislevita Rakuszin i estalijczyk Paulo. Oni zabierali dziewczynkę z domu widząc jak ich pracodawca upija się do nieprzytomności. Kiedy należąca do kislevity suka oszczeniła, Katia dostała w prezencie jednego pieska, którego nazwała Wolk. Odtąd szczeniak towarzyszył jej wszędzie.
Dziewczynka zaczęła okazywać zdolności magiczne. Wtedy Rakuszin zdołał przemówić do rozsądku swojemu szefowi. Markus przestał pić i wziął się w garść. Zobaczył, że jego córka dorasta, a on poświęca swój czas na alkohol. Zebrał się, i znów zaczął opiekować się dziewczynką i pracować w warsztacie. Przedstawił Katianę swojemu staremu znajomemu Hieronimowi Raubshitzowi. Mag sprawdził talenty dziecka, faktycznie miała całkiem duże predyspozycje do władania magią. Odziedziczone po matce. Katiana będąc ośmioletnim dzieckiem podjęła swoją pierwszą życiową decyzję. Chciała ćwiczyć się we władaniu magii. Chodziła na nauki do Raubshitza, który przygotowywał ją do wstąpienia do Kolegium Magii w Altdorfie. Ojciec pracował, a jego warsztat znów zaczął produkować łuki na wielką skalę. Katiana była pełna radości i zarażała nią ojca. Pilnie uczyła się podstawowych umiejętności pod kierunkiem Hieronima, który okazał się surowym i zgryźliwym starcem, badającym woluminy i grimuary w poszukiwaniu dawno zaginionej wiedzy. Mimo swojego nieprzyjemnego usposobienia dziewczynka polubiła swojego nauczyciela, który przygotowywał ją do dalszej nauki. Nabywała wiedzy o magii, uczyła się starożytnych i tajemnych języków. Wraz z siedemnastymi urodzinami, skończyła naukę u swojego mistrza i była gotowa do podróży do Altdorfu. Ojciec pożegnał ją ze łzami w oczach. Młoda dziewczyna została przyjęta na nauki w Kolegium. Bardzo jej pomógł w tym list polecający od jej poprzedniego nauczyciela. Trzy lata nauki wstępnej, to ogromna praca, ale Katiana podołała temu wyzwaniu. Uwielbiała magię, co prawdą na początku uczono ich głównie wiedzy, struktury i historii magii, a nie samych umiejętności, ale znosiła to. Szczęśliwie dotrwała do przerwy w nauce na Pierwszy Dzień Lata. W Altdorfie szykował się wielki festyn, jaki urządzał cesarz Karl Franz specjalnie na tę okazję. Ostatnie egzaminy odbyły się już cztery dni przed uroczystością, więc Katiana mogła cieszyć się dniami wolnymi. Ludzie powiadali, że to będzie większa uroczystość niż zwykle, ponoć przy stole Imperatora tym razem miał zasiąść Ar-Ulryk razem z Wielkim Teogonistą i Arcylektorami Sigmara. To była pierwsza taka okazja od wieków na polepszenie stosunków między tymi zwaśnionymi kultami. Katiana nie miała zamiaru sobie zakrzątać głowy polityką, w końcu miała wolne.

Katiana w usposobieniu jest radosna, uśmiechnięta. Jednak milknie zawsze, kiedy ktoś wspomni o matce. Ta rana na dobre się jeszcze nie zagoiła. Dziewczyna jest spokojna i zrównoważona. Pracuje dokładnie, konsekwentnie zmierza do celu. Uwielbia magię, dlatego też jest jedną z najlepszych uczennic w Kolegium. Dziewczyna raczej ukrywa swoje talenta, chociaż i tak znajomi wiedzą że studiuje w Kolegium to ona jednak tuszuje swoje nadprzyrodzone zdolności. W końcu nie zawsze wiadomo, jaki ktoś ma stosunek do magii. W Altdorfie ludzie są raczej przyzwyczajeni do magów, ale poza miastem różnie to bywa.
Katia, jak mówią na nią znajomi, ubiera się zazwyczaj w fiolet lub żółć, z czernią. Nosi proste sukienki, w tych kolorach, włosy najczęściej ma spięte w kok. Lubi srebrną biżuterię. Ma dwie bransolety na rękach i naszyjnik po matce. Kunsztowną elfią robotę. Prawie zawsze towarzyszy jej Wolk, ogromny ciemno szary pies. Kislevski pies przypomina bardzo wilka, choć jest od niego silniej zbudowany, poza tym zawsze nosi na szyi, żółto-czarną chustę.

Statystyki:
WWUSKOdpZrIntSWOgd
2929333224333130
AŻywSWtSzMagPOPP
112334103


Umiejętności: plotkowanie, wiedza (Imperium), znajomość języka (staroświatowy), czytanie i pisanie, język tajemny (magiczny), przeszukiwanie, nauka (magia), splatanie magii, spostrzegawczość, wykrywanie magii, znajomość języka (klasyczny), bspc.: elfi łuk, długi łuk

Zdolności: Bystry wzrok, Szybki Refleks, Błyskotliwość, Magia prosta (tajemna), Zmysł magii,

Przedmioty (i inne specyficzne dobra materialne):
Małe mieszkanko w kamienicy w Altdorfie (z wyposażeniem uczennicy czarodzieja, czyli przedmioty piśmiennicze, kilka ksiąg etc.)
Gwizdek na psy
Kościany grzebień
Długi doskonały łuk i kołczan strzał, dzieło ojca
15 zk
Komponenty do czarów
Tubus z pergaminami

Diakonis.
komentarz[23] |

Komentarze do "Katiana Vendenne"



Musisz być zalogowany aby móc oceniać.


© 2000-2007 Elixir. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Designed by Corwin Visual
Engine by Khazis Khull based on jPortal
Polecamy: przeglądarke Firefox. wlepa.pl


   Sonda
   W którym dziale trzeba więcej artykułów?
Bestiariusz
Przygody
Opowiadania
Zdolności
Przedmioty
Profesje
Postacie
Miejsca
Zasady
Musisz być zalogowany aby móc głosować.

   Top 10
   Wilkołak
   Chart
   Wiedźmin
   Skarb Piramidy
   Elfia Wdzięcz...
   Świątynia Upa...
   Płomienie Smo...
   Tworzenie Pos...
   Dzieci Rogate...
   Słudzy Chaosu

   ShoutBox
Strona wygenerowana w 0.012007 sek. pg: